Het EK Piste jeugd is eindelijk van start gegaan. Vele malen geannuleerd door corona, finaal dan toch een onderkomen gevonden in de mooie open 400m velodroom in het stadje Fiorenzuola d'Arda, tussen Milaan en Bologna. Alles gebeurt onder zeer strikte maatregelen naar gezondheidsrisico's toe, maar de Belgische delegatie is, zoals de traditie het wil, ruim aanwezig en laat zich horen, ondanks de verplichte mondmaskers.
Voor de Belgische dames staat de eerste dag de individuele achtervolging en de scratch bij de junioren op het programma. Normaal is dat 8 ronden van 250m, goed voor 2km, op deze piste is dat 5 ronden, daar de betonnen piste net geen 400m, maar 394m is, moet er 1970m gereden worden. Wie daardoor snellere tijden verwacht komt bedrogen uit want de betonnen piste loopt minder lekker dan de houten ovalen die de pistiers elders gewoon zijn. Daardoor zijn de tijden totaal niet vergelijkbaar met deze op een standaardpiste. De bochten zijn wel ruimer en vlakker en dat vereist dan weer wat minder technische bagage.
In de individuele achtervolging gaan Julie De Wilde en Jolien Van Coninckxloey van start. Jolien zet als eerstejaars een eindtijd van 2:43.597 neer. Van Julie wordt heel wat verwacht, zij rijdt in de voorlaatste heat en start goed om daarna sterk door te gaan, halverwege zet ze de 5de tussentijd neer, maar Julie is een diesel die niet stilvalt en ze klimt ronde na ronde in de tussenstand om na 5 ronden uit te komen als tweede in het voorlopig klassement, wel op bijna 4" van de eerste en slechts ¼" sneller dan de derde . Met nog 2 rensters te gaan is ze dan al minstens zeker van de strijd om brons en de Belgische supporters hopen op meer, maar in de laatste heat is een Poolse meer dan 3" sneller en dus is het in de namiddag strijden om brons of niks.
Deze medaillestrijd is een gevecht op leven en dood tussen Julie en de Russische nr.2. Deze opent iets beter, maar Julie is van bij de start sneller dan 's morgens en neemt al snel de leiding over, maar het blijft een verschil van minder dan 1" en dus moet er tot op het gaatje gestreden worden. Julie eindigt tenslotte na 2:28.806, de Russische doet er met 2:29,187 een zucht meer over en zo is de eerste Belgische medaille van dit EK een feit.
Even later is het de beurt aan Marith Vanhove in de rechtstreekse finale van de scratch. Met 12 dames gaan ze van start in wat een zeer tactische race wordt. De rensters rijden uiterst traag over het betonnen ovaal en beloeren elkaar de ganse wedstrijd. De Portugese Campos plaatst een aanval, maar dat hadden de kenners verwacht en zij wordt snel tot de orde geroepen. Hierop valt de wedstrijd weer stil tot de Jencusova uit Slovakije een aanval plaatst. Niemand voelt zich geroepen om te reageren, de Slovaakse bouwt een voorsprong uit die lang overbrugbaar lijkt, maar in het peloton voelt niemand zich geroepen om het initiatief te nemen. Zo wordt de Slovaakse op haar kousenvoeten Europees kampioene en sprint de rest voor zilver. Bij het ingaan van de laatste ronde wordt Marith jammer genoeg ingesloten en zij raakt niet meer tijdig uit deze omknelling om de rest nog te remonteren. Zij moet de Poolse, Italiaanse en Russische laten voorgaan en wordt zo vijfde.
