Daar waar de editie van 2019 nog werd afgelast door stormweer, dompelden de weergoden dit jaar Vollezele onder tot Volleregen. 111 renners waanden zichzelf echter mans genoeg om de lastige omloop van 116 kilometer op en rond de Congoberg af te werken.
Zeven renners kozen al vroeg het hazenpad en boksten een voorsprong van 35 seconden bij elkaar. De opvallendste naam daarbij was die van Jens Moens, die de week voordien nog de wedstrijd in Maldegem-Kleit op zijn naam wist te schrijven. Iets voor halfweg koers dan, kregen de zeven leiders het gezelschap van vier andere renners, waardoor de kopgroep aandikte tot een elftal. Het peloton had echter intussen ook de jacht geopend en knabbelde beetje bij beetje wat van zijn achterstand weg.
Wanneer diep in de finale de gabba’s en de handschoenen overboord werden gegooid, werd er ook vooraan een schifting doorgevoerd. Onder impuls van Michiel Dieleman werkten vier renners zich bij de beklimming van de Congoberg voorin los. Die vier werden er bij het ingaan van de slotronde nog maar twee. Meteen plaatste de wedstrijdjury zich in het zog van het duo: Dieleman en Van Herck zouden mano-à-mano uitmaken wie de slijtageslag in Vollezele op zijn naam mocht schrijven.
Tot vreugde van het thuispubliek, bleek het uiteindelijk de man in de hemelsblauwe kleuren van de plaatselijke club uit Vollezele te zijn, die solo de laatste rechte lijn wist in te draaien. Met een laatste krachtsinspanning op de hellende aankomststrook, wist halve-thuisrijder Van Herck zijn laatste belager overboord te gooien en zo de dubbel te pakken in Vollezele, nadat die er het jaar voordien ook al de oefenwedstrijd wist te winnen. Een moegestreden Dieleman werd op een achttal seconden tweede, comeback-kid David Desmecht beloonde zijn imposante inhaalrace met een knappe derde plaats.
Foto: Robin Du Laing
