Tim Wellens is vandaag knap tweede geworden in de zesde etappe van de Ronde van Italië, met aankomst bergop. Deze ochtend startten de renners in Sassano voor een tocht van 257 kilometer. Het parcours werd gisteren nog gewijzigd en er werd tien kilometer toegevoegd aan de totale afstand, daarmee werd dit de langste etappe in deze Giro. De strijd om de ritzege werd beslecht op de slotklim van tweede categorie naar Montecassino. Roze trui Michael Matthews won de sprint van vier. De 23-jarige Tim Wellens legde beslag op plaats twee.
Massale valpartij
Vier renners ontvluchtten het peloton na negen kilometer wedstrijd: Bandiera, Fedi, Torres en Zardini. Ze zouden de hele dag bij elkaar blijven en 236 kilometer in poleposition rijden. Net voor het peloton aan de slotklim naar Montecassino zou beginnen werd er massaal gevallen op het natte wegdek. Er ontstond een breuk en twaalf renners raakten afgescheiden, onder hen Tim Wellens.
Wellens tweede op slotklim
De slotklim van tweede categorie was 9,2 kilometer lang en had een gemiddeld stijgingspercentage van 5,1 %. Er waren pieken tot 10 %. Tegen het einde van de klim bleven zes koplopers over: roze trui Michael Matthews, Cadel Evans, diens ploegmaat Steve Morabito, Italiaans kampioen Ivan Santaromita, Matteo Rabottini en uiteraard Tim Wellens. Net voor de vod van de laatste kilometer demarreerde Evans. Wellens volgde gezwind, samen met Matthews en Rabottini. Matthews was op papier de snelste en sprintte ook naar de overwinning. Een sterke Tim Wellens overschreed de meet als tweede. Evans werd derde. Matthews blijft uiteraard leider. Wellens staat momenteel negende op 1'52". Zowel Dehaes, Monfort als Van der Sande waren ook betrokken bij de valpartij, maar de schade lijkt mee te vallen. Monfort kwam binnen als 30ste op 1'01". In het algemeen klassement staat Monfort 22ste op 2'48".
Geluk gehad
Tim Wellens: "Er werd vlak naast mij gevallen in de aanloop naar de slotklim. Ik heb daar heel veel geluk gehad. Een fiets van een andere renner raakte mij, maar ik kon gelukkig recht blijven. Het feit dat ik voorin het peloton zat, toont wel aan dat ik goeie benen had en die zouden me uiteindelijk de tweede plaats opleveren. Toen er een kloof was ontstaan begonnen renners van BMC en Orica-GreenEdge tempo te maken. Niemand kwam terug en uiteindelijk sprintten we met vier."
Te hoog tempo om aan te vallen
"Ik voelde mee heel goed op de klim. Even dacht ik eraan een aanval te plaatsen, maar dat bleek bij nader inzien geen goed idee en dus wachtte ik de sprint af. Evans had er immers alle baat bij om zoveel mogelijk uit te lopen, dus zijn ploegmaat Morabito legde de hele klim een hoog tempo op. Ploegleider Bart Leysen raadde me aan om als eerste uit de laatste bocht te komen, maar dat is me niet gelukt. Matthews is natuurlijk een snelle man, het is geen schande om van hem te verliezen in de sprint."
"Het was een redelijk lange klim, maar niet zo steil. Het was meer een loper. We reden heel snel, bijna meer dan dertig kilometer per uur! Ik voelde me heel goed vandaag, ik had geen last van de lange afstand. Na de Ronde van het Baskenland heb ik een heel grote stap voorwaarts gezet en ben ik klaar voor wedstrijden boven 250 kilometer, dat kwam me vandaag van pas. De eerste dagen reed ik hier door de boter. Ik wil eventueel mikken op de bergtrui in het verdere verloop van deze Giro."
