In de gietende regen heeft Thomas Vuerinckx gisteren de John Knoops Kersenronde in het Nederlandse Mierlo op zijn naam geschreven. De manche van de Road Series U23 draaide ondanks de moeilijke weersomstandigheden opnieuw uit op een massasprint, waarin de Vlaams-Brabander de snelste bleek.
Waar de voorbije edities telkens onder een stralende zon werden afgewerkt, kregen de renners ditmaal van start tot finish regen over zich heen. Al vroeg in de wedstrijd koos een kopgroep van drie het hazenpad. Het trio hield lange tijd stand, maar werd uiteindelijk opnieuw ingerekend door het peloton.
Het parcours, dat grotendeels over brede wegen liep met enkel in Mierlo enkele technische passages, leende zich volgens Vuerinckx perfect voor een sprint met een grote groep. “Het ging op het einde supersnel en door de regen lag het er ook verraderlijk glad bij”, vertelde hij na afloop.
In de hectische finale kon Vuerinckx rekenen op de steun van ploegmaat Jarne Kempeneers. “Met nog vijf kilometer te rijden heeft hij mij perfect vooraan gehouden tot op zowat vijfhonderd meter van de finish. Hij luisterde uitstekend naar wat ik vroeg. Ik heb deze overwinning voor een groot stuk aan hem te danken.”
De zege betekende bovendien een persoonlijke revanche voor de renner, die in de voorbije jaren weinig geluk kende in de Kersenronde. “Vorig jaar kwam ik ten val aan een rondpunt op één kilometer van de aankomst. Twee jaar geleden ging ik opnieuw onderuit in een bocht op 250 meter van de finish. Ik had dus geen al te beste herinneringen aan deze wedstrijd. Maar dit jaar voelde ik me goed en wou ik die vloek doorbreken. Dat is duidelijk gelukt.”
Voor Vuerinckx is het al zijn tweede overwinning in de Road Series. Vorig seizoen won hij al de Wim Hendriks Trofee en eerder dit jaar kroonde hij zich tot Vlaams-Brabants kampioen. “Ik wil tonen aan de grotere ploegen dat ik er opnieuw sta na de vele valpartijen van vorig jaar”, klinkt het ambitieus.
Opmerkelijk is dat de overwinning er kwam ondanks een recente blessure. Tijdens de Tour d’Eure-et-Loir moest Vuerinckx de strijd staken door pijn aan de pols. Aanvankelijk leek er niets ernstig aan de hand, maar een MRI-scan bracht later toch twee breuken aan het licht. “Twee dagen geleden kreeg ik te horen dat ik twee handwortelbeentjes heb gebroken. Ideaal was dat nieuws natuurlijk niet om gisteren te starten. Maar de wil om hogerop te geraken is groot, dus heb ik de pijn proberen weg te steken.”
Na de wedstrijd voelde hij de kwetsuur opnieuw opspelen, al richt de winnaar intussen de blik alweer vooruit. “Nu proberen we dat zo goed mogelijk te verzorgen, want zondag wacht al de Moeren Classic.”
