Het Europees kampioenschap op de piste in Italië is afgelopen. We blikken samen met Europees kampioen Noah Vandenbranden terug op de verschillende onderdelen.
"Beginnen deden we met 4 in de ploegenachtervolging. De verwachtingen waren niet zo groot wat logisch was want het niveau is namelijk zo groot. We werden 6e van de 9 ploegen, wat zeker niet slecht was. We waren op 1,8sec van de kleine finale voor brons. Spijtig want vorig jaar kwamen we er helemaal niet aan de pas.
‘S avonds had ik die dag nog de scratch. Ik ben snel en weet dat ik een goeie sprint kan rijden dus wou ik natuurlijk vol sprinten voor de overwinning. De tactiek was dan ook om te sprinten. Midden wedstrijd rijdt een Hollander weg en niemand reageert in het peloton, hij krijgt meteen meer als een halve ronde “cadeau” en kan dan een ronde pakken op het peloton waardoor we gaan sprinten voor een tweede plaats. Ik win de sprint van het peloton en word dus tweede. Ergens een beetje wel “zuur” maar kan zeker niet ontevreden zijn met zilver.
Twee dagen later volgde de kilometer, het nummer waarvan ik misschien wel het meeste verwachtte. Ik moest als allerlaatste van iedereen starten en wist dus wat de snelste tijd was. Die was zeer stevig want deze was een fractie sneller als mijn “wedstrijdsimulatie” in Gent op training, op een binnenpiste wat ook nog eens sneller is. De druk was zeer hoog maar kon perfect starten en de benen waren top. Ik kon bijna een seconde rapper rijden als de te kloppen tijd en was dus meteen ook Europees kampioen. Ik had dit zeker niet verwacht, ergens hoop je er wel op maar het is zo moeilijk. Ik droom nog steeds als ik eraan denk volgens mij.
De voorlaatste dag volgde de ploegkoers met maatje Gianluca Pollefliet. Ik was niet super, spijtig want we reden zo goed als de hele wedstrijd op de 3e plaats. Ik moest de laatste spurt doen voor dubbele punten. Ik was helemaal dood en pakte niet voldoende waardoor we 4e werden. Zwaar teleurgesteld na de wedstrijd maar we kunnen toch wel tevreden zijn om 4e te worden op 13 ploegen.
Laatste dag het omnium. Van bij de scratch voelde ik meteen dat het niet super ging worden.Bij het ingaan van de puntenkoers stond ik pas op een 11e plaats. Ik begon me iets of wat beter te voelen in de puntenkoers en kon nog naar een 9e plaats rijden. Zeker niet wat ik had gehoopt van het omnium.
Ik denk dat ik zeer tevreden kan terugblikken op het kampioenschap met twee medailles waarvan een gouden!! Ik zou zeker en vast ook iedereen willen bedanken die me tot hier heeft gebracht. Het moment dat ik de trui mocht aantrekken en op het podium ging staan was ik de gelukkigste jongen op aarde!"
