Het parcours in Berlare was een kolfje naar de hand van Tuur Dens. In de sprint met een beperkt groepje beschikte hij over de sterkste benen.
"Ik wist dat ik al lange tijd in goeie vorm verkeerde. Vanaf het begin werd er echt hard gereden en vol gekoerst. Op een bepaald moment rijdt ploegmaat Nicolas weg met 2 man. Ik wist dat dit gevaarlijk was en in het peloton voelde je ook dat het de moment was. Toen dan een groepje van 6 man wegreed was ik er gelukkig bij en konden we naar de kopgroep rijden. Met deze groep konden we het dan uitzingen tot de meet. In de laatste 2 rondes werd er dan echt nog gepokerd en naar elkaar gekeken. Maar niemand wou niemand echt laten rijden en we rijden dus met deze groep naar de sprint. Hier bleek ik de sterkste te zijn! Eindelijk raak en de eerste is binnen!"
